hazır böyle bir konu yakalamışken bende ufak tefek nacizane fikirlerimi dile getireyim istedim. yaklaşık 8 yıllık evlilik hayatımda saygı sevgi çerçevesi içerisinde aile mutluluğumu sürdürüyorum. ama eşlerin mutlaka bir aileymiş gibi hareket etmesi gerekiyor bu asla unutulmamalı. iki taraf da bir bütünmüş gibi hissettirmeli. biraz garip bir cümle oldu ama kısaca özetleyeyim. eşlerden biri illa benim anam babam hesabına alır önceliği onlara tanırsa bu iş yürümez. çevremde özellikle bunu bayanlar çok yapıyor. evleniyor çoluğu çocuğu oluyor ama gel gelelim kendi annesinden kopamıyorlar. tamam hala annenin kızısın lakin iki kefenin birine kocanı diğerine anneni koyduğunda evliliğin sürekliliği gereği koca kefesinin biraz ağır basması gerek. aynı şey erkek için de geçerli. ilk zamanlar haklı da olsam haksız da olsam hanımın anne kefesi herzaman ağır basardı. suç her zaman bende olurdu. kendimi günah keçisi gibi hissederdim. ama sonraları hanım bu yanlışın farkına vararak kendi içinde bulunduğu ailesine daha fazla değer vermeye başladı ve daha mutlu mesut olduk. şu an 2. çocuğum yolda çok şükür. Allah herkese nasip etsin.