benim kendi şirketim var zaten maaşlı eleman çalıştırıyorum. insanlar benden çok kazansın ben sevinirim onların adına. kimsenin parsında gözümüz yok çok şükür. ben hiç türkiyede baba parasıyla okuyup da zehir gibi kafası olan ve sonu belli olmayan bir işe günlerini verip iş tutunca benden çok kazanan birisini görmedim duymadım. masor bayan meselesi çok ütopik bir örnek. milyonda bir olabilecek bir örnek. ve böyle şeyler bizim ülkemizde olmaz. bir fikrin vardır güzel fikirdir ve bunu kafası zehir olan öğrenciye söylersin. eğer kafası harbiden zehirse gider kendisi yapar. zehir değilse üç gün bişeyler yapmaya çalışır sonra abi dersim var abi sınavım var deyip sallamaya başlar. hayal dünyasında yaşamayın gerçeklere dönün biraz. burası türkiye. o dedikleriniz silikon vadisinde bile zor olur.
benim de sirketim var. ben de eleman calistiriyorum. ama bu baska projelere kendimi kapattigim anlamina gelmiyor. kucuk ve orta olcekli her projeyi kendi basima kendi sermayemle yapabilirim.ama konuyu acan arkadas yazmis. heyecan ariyor. bir fikir bir amac hedef ariyor. sen kosullarin uygun degilse ugrasmazsin. firsat maliyeti. sen ayda 10 bin kazanirken bunu birakip gelip bu projeye girmezsin. ama ev gecindirmek zorunda olnayan tonla.ogrenci var. kendini gelistirmek isteyenlwe boyle projelere girebilir. disiplinli ekip bulmak zor. bulsan bile ise yarar bir startup uretmek zor. ama zor diye birakalim mi? bazen nohut alip satmak daha karli diye bilisim sektorunu birakip nohut mu alip satalim? bir heyecan bir fikir pesinde kosmuyorsaniz ideallwriniz torpulenmis ve esnaflasmissiniz demektir.