Bahsettiğin tüm sorunlar güzel bir sözleşme ile çözülebilir.
İmza atmak sorumluluk altına sokar insanları.
İmza atıp işini aksatanın ilişiği kesilir verdiği emekleri ve hissesini kaybeder.
Para ihtiyacı olan varsa proje içindeki hakkına düşen hissesinin bir bölümünü belli bir mali destek karşılığı başkasına devreder,
Yani projeye sadece emek olarak değil finans olarak para yatırıp hisse sahibi olacak insanlar da bulunabilir.
Parayı alıp kaçanın da peşine avukat takılır bakalım nereye kadar kaçabiliyor. Faizi ile geri alınır çarptığı paralar.
Üniversite ortamında sözlü anlaşma ile başlanan işlerde elbette problem çıkar ve yasal olarak bir hak talebi zor olur.
Ama profesyonel şekilde sözleşme ile tazminat yükümlülükleri ile yapılan organizasyonlarda bahsettiğin problemler zor olur.
Bir proje yöneticisi işi organize eder, işin toplam maliyetini belirler, ve herkese bu maliyet içinde emeği ya da parası ile karşıladığı hizmet kadar hisse verir.
o zaman siz beleşe iş yapacak adam arıyorsunuz. işi yapalım emeğinizi verin günlerinizi harcayın tutarsa hepimiz yeriz tutmazsa kimseye bişey yok. bu da parasız eleman çalıştırmaya çalışan insanların kullandığı yeni bir taktik galiba. konu önce gönüllülük amacıyla açıldı sonradan sözleşme hak hukuk sermayedarın hisse sahibi olmasına kadar geldi.
birincisi burası türkiye. burda öyle hadi millet toplanalım program yazalım falan filan gibi bir etkinlik olamaz. 5 kişi toplarsın arasından birisi çok zeki olduğunu sanıp çakallık yapmaya başlar tüm grup dağılır. bu her zaman böyledir. sağdan soldan topladığın insanlardan mutlaka birisi işleri bozar. eğer gerçekten ciddi birşeyler yapmak istiyorsanız bu ekibi kurmak için önce piyasanın biraz üstünde maaş ödersiniz. sonra iş tutunca bunlara hisse verirsiniz ve maaş ödemezsiniz. başka türlü olmaz. burası türkiye.