bunu ben çok düşündüm. üniversitede böyle bir girişimim oldu. bikaç arkadaş birleşip bişeyler yapalım diye uğraştım ama bu işlere kimse gönüllü olmuyor. önce bi hevesle başlıyor sonra bırakıyor. işin içinde para yoksa kimse bir işle ciddi şekilde uğraşmaz. ayrıca bir de güven meselesi var. diyelim ki 5 kişi olup güzel bir proje yaptınız. ne malum birisinin kafasına göre gidip o projeyi kendisi işletecek yada satacak nerden bilelim? bu işler öyle göründüğü kadar kolay değil. birleşip yazılım geliştirmek birleşip halı saha maçı atmaya benzemez.
Bahsettiğin tüm sorunlar güzel bir sözleşme ile çözülebilir.
İmza atmak sorumluluk altına sokar insanları.
İmza atıp işini aksatanın ilişiği kesilir verdiği emekleri ve hissesini kaybeder.
Para ihtiyacı olan varsa proje içindeki hakkına düşen hissesinin bir bölümünü belli bir mali destek karşılığı başkasına devreder,
Yani projeye sadece emek olarak değil finans olarak para yatırıp hisse sahibi olacak insanlar da bulunabilir.
Parayı alıp kaçanın da peşine avukat takılır bakalım nereye kadar kaçabiliyor. Faizi ile geri alınır çarptığı paralar.
Üniversite ortamında sözlü anlaşma ile başlanan işlerde elbette problem çıkar ve yasal olarak bir hak talebi zor olur.
Ama profesyonel şekilde sözleşme ile tazminat yükümlülükleri ile yapılan organizasyonlarda bahsettiğin problemler zor olur.
Bir proje yöneticisi işi organize eder, işin toplam maliyetini belirler, ve herkese bu maliyet içinde emeği ya da parası ile karşıladığı hizmet kadar hisse verir.