Sana bir tavsiye vereyim:
Sizin yasinizda ben de sizin gibi dusunuyordum ve ailem de sizin aileniz gibi dusunuyordu. Ailede bir doktor istiyordu annem ve tutturdu, doktor ol doktor ol diye. Bende onu dinledim, TIP yazdim ve kazandim. Bastan begenmedim, sevmedim bolumu ama sirf annemin hatrina zorladim. 3. senenin sonunda geldigimde (2. siniftaydim) ise artik canima tak etti ve okulu biraktim. Universite ile ilisigimi kestim ve ailemin onune cikip ben Bilgisayar muhendisligi okuyacagim dedim. Artik yetiskinsin, ne istersen yap, biz elimizden geleni ile yardimci olmaya calisacagiz dediler. Tekrar sinava girdim, istedigim bolumu kazandim ve 4 senede bitirdim. 4 Senede sadece okul degil, okul disinda da kendimi gelistirdim, sayisiz kaynak okudum, sayisiz deneme yanilma yontemiyle birseyler yapmaya calistim. Mezun olur olmaz kendi sirketimi kurdum. Paraya bakarsaniz bir doktordan cok daha fazla kazanabiliyoruz ama onemli olan para degil, onemli olan mutluluk. Hayat boyu yapacagin is sevdigin is olmali. Bir defa geliyorsunuz bu hayatta.



Onlar bilgisayar muhendisi degildir, bilgisayar muhendisliginden diploma almis kisilerdir. Evet bircok kisi mezuniyet projesini bile parayla yaptiriyor o yuzden bolumden cok ama cok az bilgi ve tecrube ile ayriliyorlar.

Kimileri ise universitede ogrendikleri yetmez, disaridan da kendini gelistirir ve dunyanin en iyi yazilimcilardan, veya IT'cilerden olurlar.

Issiz bilgisayar muhendisi yoktur, beyinsiz bilgisayar muhendisi vardir. Cunku en kotu ihtimal kendisi de otursa ve internet uzerinden bir proje uretse bir sekilde tutturabilir.