1. Eşinle barış,onun suçu yok,kadının doğum gününü cehenneme çevirme, o da senin kadar üzgündür, kimbilir nasıl mutlu olacağını hayal ederken bir anda bu duruma düştü.
2. Hemen ev bak ve evi terk edin, o insanlara verebileceğin en iyi tepki bu olur.

3. O insanlar bu kadar kolay savunulacak bir şey yapmamislar, kimse bu kadar duyarlı gibi tecavüzleri örnek gösterip ev sahibine haklı demesin, birsanın karısını arayip, afedersin senin kocan bizim küçük kıza yürüyor galiba demek acizce bir harekettir. o kadar guvenmiyorsan kovarsin evinden gidin burdan dersin. Muhtemelen doğum gününü falan da ciddiye almaz, amaan sürpriz mi o da ne deyip aramıştır.
Bırakın bu saatten sonra onlar kiracı arasın.
Evden başka eve geçmek haricinde yapmayı düşündüğünüz herşey sizin zarariniza olur, zaten öyle kötü şeyler yapacak kadar da büyük bir olay değil ki olsa bile öyle şeyler yapılmaz, sinir sizi ele gecirmesin.

ha bu arada sizin de suçunuz yok değil, kimseye karşı bu kadar samimi olmayın, özellikle küçük çocuklara karşı, çocuğun içinde bi kötü fikir olmayabilir ama siz çocukla plan yaparken ailesi içinden sövüp yüzünüze bir şey diyemiyor olabilir.
devir ruhsuzluk devri,çocuk sevmeye korkar olduk.
o hale geldik, açıkçası ben olsam bende çocuğumu kimseyle göndermem ama gidip de karısını kocasını arayıp senin eşin tacizci olabilir demem.