Buradan, her yerde olduğu gibi memurlarla uğraşan işsiz kitle yerini almış. İşli olup da çekemeyen kitle de var tabi ki; ama neyi çekemiyor bilinmemekte. Bu millet, kendi milletiyle uğraşmayı marifet sanıyor. Aynı tas aynı hamam. Bizzat iş yapmayı çok seviyorum ve hiç de yan gel yat icabı memura denk gelmedim. 1 iş dahi olsa, her işin bir ağırlığı vardır. O dediğiniz 1 işin, kolları vardır. Ben birçok işe bakıyorum, son 1 aydır hafif vardı, bu pazartesiden beri başım dönüyor. Diğer çalışanlarda belli etmemeye çalışıyorlar. Müdürler ve yardımcıları ise sürekli yoğunlar. Devlet işini bilmeyenler, buradaki gibi atıp tutmaktan başka bir şey yapmazlar. Kimi rahatsız olur, ona göre iş verilir; yalnız kimse boş olmaz. Kiminin mesleği gereği az işi olur, kiminin çok. Her insanı da bir görmeyin. Devlet işi kendiliğinden ilerlemiyor. Bir memur 20 yıl çalışsa, kimi ev bile alamıyor. Kimi krediyle 5 - 10 - 15 yılda ev sahibi olmaya çalışıyor. Kimi de emekli ikramiyesine güveniyor. Evli ve çocuklu olanlar, kemeri daha da sıkıyorlar. Bekarlar biraz daha rahat. Eş de çalışırsa çift maaşı olanlar daha rahat. 30 - 35 yıldır çalışıp da maaştan kesiliyor diye emekli olmayanlarda var. Kimse kimseye sorumlu olarak dünyaya gelmedi. Herkes istediği gibi başkalarına zararlı olunmadığı sürece düşünmekte, yaşamakta özgürdür. Lütfen ön yargılı olmayın. Alnının teriyle okuyup da en azından memurluğa gelmek için birçok zorluktan geçmiş kişiler var. İnsanları dış görünüşlerine göre değil, içlerini bilmeden haklarında düşünmeyin. İnsanları olduğu gibi kabul edip, size zararı olanlara olgunluk anlayışında resmi olun. Kimseyi kırmamaya özen gösterin. İnsanı insan yapan anlayıştır, edeptir, olgunluktur, saygıdır, sevgidir, güler yüzdür.
Saygılar.