10 sene önce tecil için şubeye gittiğimde memur meslek belgelerimi istemişti askerin biri de bankonun arkasında ki kapının önünde ya bekliyor ya nöbet tutuyor memur evraklara bakıp Gazetecilik görevini nerede yapıyorsunuz bonservisiniz varmı diye sordu asker kafayı dikmiş bana bakıyor geldi bankonun yanına kulağıma eğildi abi sen bilirsin askerlik düşecekmiş erken terhis ederler mi beni demişti 😀 ben nerden bileyim kardeşim dedim, okumuş adamsın gazeteci değilmisin bilirsin sen dedi.

Bu olayı sonraları anlamaya başladım aslında o askerin nasıl bir umut beslediğini, cesaretini toplayıp yanıma gelecek kadar bunalımda olduğunu herşeyden önce kafalarında bu umutla görev yaptıklarını çok iyi anladım.

O yüzden erken terhis olanların ne kadar büyük bir mutluluk yaşadıklarını az çok tahmin ediyorum.