Dale Carnegie’nin bir kitabından alıntı yapmak istiyorum ;

Ben Franklin şöyle söylemiş: “Eğer tartışır ve karşı çıkarsanız bazen bir zafer kazanabilirsiniz, fakat bu içi boş bir zafer olacaktır. Çünkü bu yolla asla karşınızdakinin sempatisini kazanamazsınız.”

O halde karar verin. Hangisini tercih edersiniz; göstermelik bir zaferi mi, yoksa bir insanın sevgisini mi?

Haklı olabilirsiniz, gerçekten haklı olabilirsiniz; fakat başkasının düşüncelerini değiştirmek söz konusu olunca haklı olmanız büyük bir olasılıkla hiçbir şeyi değiştirmeyecektir.

Her on tartışmanın dokuzunda taraflar kendi haklılıklarına, tartışmaya başlamadan önce inandıklarından daha çok inanmaktadırlar.

Tartışmayı kazanamazsınız. Çünkü kazansanız da kaybetseniz de bir şeyleri kaybetmişsinizdir. Neden? Diyelim ki diğer kişiye karşı bir zafer kazandınız ve onun fikirlerini bir paçavra gibi parça parça ettiniz, kafasının çalışmadığını kanıtladınız.

Peki ya sonra? Siz kendinizi iyi hissedeceksiniz. Ya karşınızdaki kişi? Onu küçük düşürmüş olacaksınız. Gururu kırılacak. Size gücenecek.

Ayrıca unutmayın:

Düşüncelerinin yanlışlığı kanıtlansa da, insan aynı düşünceleri savunmaya devam eder.

Bir münakaşadan en iyi sonucu almanın tek yolu münakaşadan kaçınmaktır.
——————————
Yani kısaca çok çok gerekli değilse hiç kendizi yormayın