Merhaba arkadaşlar küçüklüğümden beri yaşadığım bir problem hayatımın belli başlı yerlerinde bana sorun çıkarıyor. Karakter olarak derdini peki anlatan biri değilim, en yakınım dahi olsa anlatmam kendi içimde yaşarım. Bu sefer yazıya döküp fikir alışverişinde bulunmak ve tecrübelerinizden yararlanmak istiyorum

Birazcık araştırdım da Anksiyete Bozukluğu olabilir. Forumda bununla ilgili başka bir konu vardı onu da okuma fırsatım oldu
Konunun gidişatına göre aklıma gelenlere yazarım burada tabii ki kimse uzman veya doktor değil bunun bilincinde olarak bunları yazdım.

Öncelikle insanlarla uzun muhabbet etmeyi sevmiyorum belli bir zamandan sonra sıkılıyorum ve sıkılganlık hayatımın çoğu yerinde var.

Kapalı ve kalabalık ortamlardan hiç hoşlanmıyorum. En sevdiğim insanlarla beraber olsam bile kısa bir süre sonra oradan sıkılıp gitmek istiyorum. Hatta ortamdan çıkabileceğim en yakın yerde duruyorum.

Küçük yaştan beri uyku problemi var aslında problemli bilmiyorum ama.. genel olarak erken uyumak gibi bir huyum yok. Erken uyumaya çalışsam da çok düşünüyorum, düşünmekten uyuyamıyorum. Aşırı uykum geliyor ancak o şekilde uyuyorum
....

Birisiyle muhabbet ederken aklım hep başka yerlere gidiyor saçma sapan gereksiz de olsa bir şeyler düşünüyorum odaklanma sorunu var. Muhabbetin ortasında bana bir şey dediğinde önceki konuştuğumuz şeyleri unutuyorum. Unutkanlık için doktora gittim B12 ve d vitamini eksikliği çıktı.

Birisiyle tartıştığımda sonradan kendi savunamıyorum çünkü tartışırken konuştuklarımı karşı tarafın ne konuştuğunu unutuyorum.

Çok kolay sinirlenme ve öfke patlamaları yaşıyorum ve o anda gözüm hiç bir şeyi görmez. Bazen herkesin sinirleneceği bir şeyi ben umursamayan birisi, bazen en basit bir şeyde öfkeleniyorum, bunun maddi zararları çok yaşadım defalarca bir şeyi kırıp dökme , cep telefonu tablet vs..

Çok mutlu iken bir anda moralim bozuluyor.

Başka insanların derdini kendime dert olarak görüyorum. Kendi derdimi kimseye anlatmıyorum çünkü benim olaylara bakış açım ; derdini anlattıkça derdin çoğalır.

Kitap okuyamıyorum çünkü kafam hep düşünmekle meşgul gerekli gereksiz düşünüyorum.