Tam 3 yıldır sevgili olduğum kız karşımda çırılçıplak soyundu ben kendimi sana teslim etti dedi. Ben elimi süremedim, kıyamadım. Hani daha küçücüğüzde öyle yaşım 17 bile yok. Yanıyorum resmen içimde hem gençliğin ateşi var hemde heyecanı. Üstelik fırlamanında tekiyim ancak yufka yürekliyimde. O yaşta yaşımdan, boyumdan çok sorumluluğum vardı. Gelelim mevzuya, en fazla öpüşüyoruz, ilerisi yok kızla 3 yıldır. Neyse soyundu karşımda hiç bir şey yok üstünde, evde bi ikimiz varız. Elbiselerini aldım yerden kızın üstünü giydirdim. Ben sana kıyamam dedim. İlerde şartlar farklı olursa o zaman farklı şeyler yaşarız dedim. 3 sene beni 1 gün görmeden sesimi duymadan yapamayan kız ertesi günü gidip en yakın arkadaşıma teklif etmez mi. İşte ben daha o zaman öğrendim aşkın yalan sevginin gerçek olduğunu. Arkadaşım gelip bana söylediğinde o kız kaşar ne yapıyorsan yap dedim. O günden sonra kız beni her gördüğünde yolunu çevirmeye başladı. Aradan 2 ay felan geçti öyle arkadaşa sordum ne yaptınız dedim. İstediğimi yaptım dedi. Üstelik bana sende bana doğanın yaptıklarını yapmıyacaksın değilmi diye sordu, bende senin ona neler yaptığını tahmin edip daha beterini yapmaya çalıştım hemde defalarca deyince ulan dedim yapmadığımız halde yapmış sayıldık ya oda iyiydi.

Hep darbe yedim hem hayattan hem ailemden hemde kadın milletinden en sonunda evlendim ama evleneceğim insanın da benim gibi çileli biri olmasını istedim gidip buldumda. Aşk değil mutluluk önemlidir. Aşk dediğin nedir ki 2 gün öpüşüp 3'üncü günü aldatılmak mı?