Missery adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Birisi 4 yaşında diğeri 7 yaşında bugüne kadar kimseye hırlamışlığı yok. Ne anlıyorsunuz derken ? sizin anlamayacağınız kadar çok duyguya sahibim hocam çocuklarım olarak görüyorum ben onları. Sitede yaşıyorum sitenin bahçesine çıktığımda sadece sevmeye gelen o kadar çok insan var ki inanamazsınız. Birlikte kamplara doğa yürüyüşlerine gidip birlikte kalıp birlikte kalkıyoruz hayvan sevgisi deniyor buna.
10 sene önce Şile yolunda bahçeli bir restaurant açmıştık.İki tane rot alıp bahçede beslemeye başladık.Bütün personel bunları küçüklükten beri sevdiği için inanılmaz sosyal bir şey olmuşlardı.Ben biraz sert dursunlar diye beklerken bunlar şımarık mı şımarık oyun peşinde dünya tatlısı oldular.Yalnız sadece restaurant sınırları içerisinde diyebilirim.Müşteri otoparka arabayı park etsin umrunda bile olmaz.İsterse içeri girmesin dışarda turlar atsın.
Ama dışardan köylüler bir geçsin direkt peşlerine düşüyordular. (Daha 6-7 aylıktılar)Onlara karşı neden alarma geçiyorlardı hiç çözemedim.Resmen müşteri ayrımı yapıyorlardı