Yurtdışına gitmeyi düşünenler iki sınıf... Birincisi ne ülkesinde ne dışarıda bir halt beceremeyecek olup, urada bir halt beceremediği için dışarıdaki asgari ücrete heveslenenler. Bunların gitme ihtimali çok düşük, gidince de o asgari ücretle çalışacak şartları 5-6 senede anca oluşuyor. İkinci sınıf ise yurtdışında gerçekten bir şeyler becerebilecek olanlar. Onların gitmesi kadar doğal bir şey yok. Önleri açıksa, gitsinler şanslarını zorlasınlar tabii. Ama yurtdışına gitmek isteyenler çoğu, dışarıda gidip ikinci, üçüncü sınıf insan olarak daha kolay kadın, alkol, gece hayatı bulmakla yetinecek olanlardır. Bunlardan da 10 sene sonra beş kuruşsuz ülkeye dönen "abi yurtdışında Türk olmak çok zor" diyenleri gördük.

Uzun lafın kısası, burada bir şey beceremeyecek olanların yurtdışı hayalleri boşunadır arkadaşlar. Burada parlama kapasiteniz var da şartlar buna elvermiyorsa, önünüzü filanca ülkede açık görüyorsanız, bunun için yeterli araştırmayı yaptıysanız, yolunuz açık olsun, Allâh yardımcınız olsun. Değilse kendinizi Amerikan'nın, İngilterenin küçük bir semtinde pompacı ya da taksici, dondurmacı olarak bulmanız işten değil. Dönmek için bile para biriktimeniz gerekir.

Bunlar benim bugüne kadar gördüklerim. İtirazı olanlar olursa, peşin söyleyeyim, gördüğünüz gibi ben kendi gördüklerime göre genelleme yapıyorum. Neticede nerede, kim tarafından nasıl yapıldığı belli olmayan bir kötü ülke temalı anket üzerinden konuşuyoruz.



Vallahi biz çok faydalandık Suriyeliler'den. İçinde doktoru var, mühendisi var, misal bizim kuruluşta bir elektronik mühendisi çalışıyor, hem de atom karınca gibi. Etrafımda dediğim gibi doktoru var, öğretmeni var, muhasebecisi var, her mesleğinden var, neticede Suriye koca bir devletti yani. Bu insanlar burada mülteci olduğu için kendi vatandaşımıza yaptıramadığımız, kendi vatandaşımızın beğenmediği işlerde, beğenilmeyen şartlarda çalışıyorlar. Her ülkedeki mülteci durumu yani.