Şu anki hayatımdan memnunum çok şükür ama arada bir eskiler aklıma gelmiyor değil. Özellikle 2002 yılı... Çocuktum bir kere... Kafamın estiği gibi davranıyordum. İnsanlarla muhatap olmak zorunda değildim... İstediğimle konuşur, istemediğimin suratına dahi bakmazdım kim ne diyebilir, "'çocuk işte" diyebilir sadece. Şimdi her gün görmek istemediğin insanlarla mecburen yüz yüze gelmek zorundasın, biraz da hayatın acı gerçeği...
İlk kez 2002'de futbolu sevdim. Beşiktaşlı oldum... Milli takım coşkusunu yaşadım... Galibiyetin namus meselesi olduğu yıllardı. Üç beş kuruş için kulübünü taraftarını yarı yolda bırakmak yoktu. Ruh vardı. Bizlere de yansımadı mi bu ruh? Sergen Yalçın formamla sokakta ter döktüm... İlhan diye bağırdım..
Şimdi ise futbolun sahibi iddaa olmuş...
İlk kez 2002'de abi oldum...
2002'de ilkokula başladım... Okulun okul olduğu yıllardı.
2002'de 'Çocuklar Duymasın" ile ilk dizimi izledim...
2002'de Kral TV ile şarkılara başladım... "Ay Yüzlüm, Pazara Kadar, 12 Dev Adam, Bir Oluruz Yolunda, Acemi Balık, Aldanırım, Bir Aşk Hikayesi, Sakın Ha" ... Şu an aklıma gelen bazı şarkılardır.
2002'de Kemal Sunal ile tanıştım, onun filmlerini izlemeye başladım... Tam bir bağımlısıyım. Öyledir ki ailem Kemal Sunal'ı çok sevdiğimi bildiklerinden olsa gerek öldüğünü söylemediler. Yıllar sonra öğrendim öldüğünü.
Demem o ki 2002, çocukların çocuk olduğu, büyüklerin ekonomik krize rağmen mutlu olduğu, sıcak, samimi yıllardı.
Hâlâ şu an şarkı listem hep nostalji şarkılarla doludur. İzlediğim filmler genellikle Yeşilçam filmleridir. Yıllar ilerledi ama ben hayatı 2002'de durdurdum...
Ya hocam neyin nostaljisi ))
Yaşınız kaç ki nostalji yapıyorsunuz?
Bu kadar genç yaşta nostalji yaptıracak ne zoruluklay yaşadıysanız Allah kolaylık versin.
Hem ayıp oluyor abilerinize )))
Sizin yüzünüzden kendimi dede gibi hissediyorum.
Sen internetin, özel televizyonların, cep telefonunun içine doğmuşsun ))
Ve nostalji yapıyorsun.
Her insan için çocukluk ideal ve duygusal bir dönemdir çünkü hayata karşı sorumluluğunun olmadığı sadece keyif aldığın bir dönemdir.
2002 benim için işsizlik demek 2001 krizinden kalan temerrüde giren kredi kartı borcu demek.
Ülkenin yarısının evine haciz geldiği bir dönem. )))
Benim çocukluğumda ise 2 tane almanya vardı.
Bugünkü gençlerin hatırlamayacağı çekoslavakya, yugoslavya gibi ülkeler vardı.
Sovyet Rusya en büyük düşmandı, ilkokulda radyoaktif serpintiye karşı tatbikat yapardık.
Rus demek turist demek değil, komünist, ajan, vatan haini demekti.
TRT tek kanaldı. akşam saat 19:30 da açılır 23:30'da kapanırdı )))
Radyo dinlemek istedin mi trt ve polis radyosu dışında radyo yoktu )))
Her apartmanda 1 dairede telefon olurdu.
Telefonu direk numara çevirerek arayamazdın, santrali arar yazdırır sıra beklerdin.
Okula beyaz yakalı siyah önlükle giderdik.
Okulun okul olduğu yıllardı, taraftarını yarı yolda bırakmak yoktu vesaire demişsin..
Henüz nostalji yapmak için yaşınız çok genç.
Hele hele 2002 ile 2019 arasındaki tek fark cep telefonlarının akıllı telefona dönüşmesi )))
17 senedir dizi izliyoruz, internetten chat yapıp karı kız tavlamaya çalışıyoruz, aynı partiyi iktidara taşıyoruz.
Aradaki tek fark 2002'de irc'den yürümeye çalışanlar bugün instagramdan DM'den yürümeye çalışıyor,
Asmalı Konak izleyenler bugün Muhteşem Yüzyıl izliyor )))
Değişen bir şey yok ))))