caylakgirisimci adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Herkesin özel şeyleri olabilir, bir hastaliginiz vardir kimseye zarari yoktur ama bir kusurdur, söylemek istemiyorsunuzdur vs.vs.
Ama...
Telefonunuzda olan bir şeye eşiniz olarak göreceksiniz yada gerçekten seviyorsanız bakma hakkı vardir. Empati yeteneğinizi gelistirmenizi tavsiye ederim şahsen sevgilinizin kişiliğinde biri(kıskanç) olduğum için ne kadar kötü ve rahatsız edici bir durum olduğunu biliyorum. Zaten bu kişilikte bir insandan gizli şeyler yapar, ondan bir şeyler saklarsaniz en en en en kötü senaryoyu kafasında kurar, dahi uyuyamaz. Kendinizi zor durumda görüyor olabilirsiniz ama emin olun kız sizden daha zor durumda.

İki seçeneğiniz var, ya ayrılıp hem kizi rahatlatacak hem kendiniz rahatlayacaksiniz, yada eger dediginiz gibi bir akrabam sadece bana ozel bir sey yazar kimsenin duymasini istemedigi bir seydir derseniz yine kiza "halamin oglu bir sey yazmis, ozel bir durum kimsenin duymasini istemiyor" diye izah edersiniz. Eger kiza benim ozel alanim sen bakamazsin derseniz ben hicbir kizin sizde duracagini dusunmuyorum, degil batili, antartikali olsa bile bakmaz ki ben acik soyleyeyim yorumda erkeklerin kendi aralarinda konustugu ozel seyler olur demissiniz, bu kelimenizde benim bile guvenimi kaybettiniz açıkçası. Bence bu konuda biraz daha şeffaf olmalisiniz, bence siz kendinizden de korkuyorsunuz, sayet hiçbir kiz siz baskalariyla kari kiz mevzusu konusmuyorsaniz, baska kadinlarla sohbet etmiyorsaniz hicbir sikinti cikartmayacaktir.
Bu çekirdek alan falan olaylarina girerseniz Türk ailelerinde olan sicak yapıyı yakalayamayacaginizi da belirtmek isterim, soğuk bir yapı olur, sen ve o olursunuz, buda tuhaf bir birliktelik olur, motor gibi düşünün, bir yerden sonra cekmez yokuşta. Ama biz olursanız dağları bile tirmanirsiniz.
Dediğiniz şeyi (uzlaşmaya yakın olan seçeneği) denedim ama kendisi en ufak şeyde bile hiç söylemediğim daha önce de yapmadığım bir şeyi yapmışım gibi söyleniyor ve bazen iftira niteliğinde suçlamalarda bulunuyor. Ben yapmadığım bir şeyi yapmışım gibi birinin beni suçlamasından veya benden şüphe duymasından hoşlanmıyorum. Bu yüzden bu konuda bu kadar temkinli davranıyorum diyebilirim. Özünde iyi bir insan benim sevgilim, ama durduk yere sinirlendiği zaman hiç söylenmeyecek laflar söylediği için yoruldum açıkçası. Kendisini gerçekten sevdiğim için ve siniri geçince de düzeldiği için ayrılmakta istemiyorum. Siniri diğer insanlara göre epeyce ağır olabiliyor çoğu zaman. Ama ben en yakınımdan yani annemden bile zarar gördüğüm için insanlara kolay kolay güvenemiyorum. Bu yüzden olsa gerek en başta her insana eşit yaklaşıyorum ve DÜRÜST oluyorum.

Eleştiriniz ve yorumunuz için teşekkürler.