Arkadaşlar ciddi ilişki içerisindeyim evlilik düşünüyoruz ancak beynim beynimi yiyor.

Buluştuğumuzda mutluyuz ama kız aniden gidiyor suratı düşüyor ve gülmemeye başlıyor benden uzaklaşıyor falan bir gün dayanamadım sordum " neden böyle yapıyorsun" diye. Ya bir gün biterse diye kendimi geri çekiyorum diyo.

Bi ara yemek yerken laf evliliğe falan geldi. " İstesem buraya 20 tane evlenecek erkek" yığarım dedi.

Bugünde laf o kısıma nasıl geldi hatırlamıyorum ama, gözleri boşluğa mı ne dalmıştı " kendime yeni mehmet arıyorum onu düşünüyordum" diyor. Bunları şakasına söylüyor ancak böyle şakayı insan neden söyler.Bana karşı bakışları da eskisi gibi değil artık hissediyorum dediğimde de yorgunum diyor.

Buluştuğumuzda sürekli telefona bakar, telefonla konuşur bunun defalarca kavgasını yaptık ancak bugün bile öyleydi. Hep alttan alan tölerans gösteren taraf ben oluyorum. 5-6 aydır çıkıyoruz. Napiyim arkadaşlar? Çok seviyorum ama böyle de ben çok yıpranıyorum.