5.5 yıldır yalnız yaşıyorum. Senin durumunda olsaydım emin ol bende hiç evlilik vs. uğraşmazdım. Hani eskilerin tabiriyle, ekmek elden, su gölden hesabı yaşıyorsun. Ama bi yalnız yaşamaya başla bakalım, bekarlık sultanlık mı değil mi görürsün.
Akşama kadar çalış, eve gel yemek yok. Sabah işe gitmek için kalk, ütülü gömlek yok. Yani hayatın tüüüm sıkıntı ve zorlukları tek başına senin omuzlarında.
Dertleşecek birisi yok, konuşacak birisi yok, hadi canım sıkıldı dışarı çıkayım desen yanında arkadaş yok. Bambaşka bir şehirde, bambaşka insanların içindesin. Yıllık izine çıkarsın, ailenin dizinin dibinde yine evde izin geçirirsin vs. vs. vs.
Yani şuan senin durumunda olan birisine bunu anlatmak çok zor
Çünkü herşeyini annen yapıyor. Bunu anlaman için, yalnız yaşaman gerekir.
İnsan ne için evlenir sorusunun cevabı burada önem taşıyor. İnsan akşam eve geldiğinde yemek görmek ve gömleklerinin ütülenmesi için mi evlenir? Sosyalleşme aracı olarak mı kullanır?
Dediklerinize katılmıyorum. Yalnız yaşıyorum 7-8 senedir. Tek başıma evde o kadar mutluyum ki. Annem babam geliyor 1 aydan sonra yalnız kalmak istiyorum, çünkü bir kısıtlayıcın yok sınırın yok, özgürlük sanırım benim için ayrı bir önemli. Mesela şu an bunları sandalyemde iç çamaşırımla oturup yazabiliyorum bu vb.
Ütümü ütücüye yaptırıyorum, 10 gömlek topluca ütületip 2 ay giyip tekrar götürüyorum, tanesine 2 tl alıyor 20 tl eder ki bence hiçbir şey. Yemek deseniz; haftada 2 gün evde harika bir yemek yapar onu 2 gün yer, 1 gün geçiştirir, 2 günde dışarıdan kral şeyler yerim, evde yemek yapmak en fazla 1-2 saatimi alıyor, çoğunlukla 40-45 dk. Bu da dünyanın en zor işi değil bence ki yaparken her şeyi kendime göre ayarlamak da ayrı bir özgürlük
Cinsellik ihtiyacı kalıyor geriye ki bekar bir insan bu konuda daha avantajlı bence ama bunu tartışmaya açmamalı
Her şeyi geçtim saydığınız şeylerin çoğunu artık kadın yapmıyor. Kadının görevleri bunlar değil artık kadında bu duruma böyle bakıyor. Kadın da çalışıp para getirmek zorunda ülkemizde. Akşam karı-koca işten yorgun geldiğinizde hadi hanım sen git yemek yap ben dinleneyim deyin bakalım. Daha doğrusu 1-2 dersiniz de 3-4'de karşı taraf hop evlilik ortaklıktır benimle mutfağa gelmelisin ya da dışardan söyleyelim der. Haklı da, sonuçta hizmetçi değil eş oluyorsunuz birbirinize. Ben çalışmayan ev hanımıyla evlenirim derseniz iş başka, ama ülkemizde o şekilde geçim çok zor artık.
27 yaşında olmam sonucu etrafımda çok yeni evli arkadaşım var ve bu dediklerinizi-yemek,ütü vs- yapıyorlar. Evlilik bu bakımdan fark ettirmedi onlara.
Bence evlilik tek bir şey için gerekli; çocuk. İnsan çocuk yapma ve yetiştirmeyi tek başına yapabilseydi evlilik oranları %50-60 azalırdı diye düşünüyorum. Seviyorsan, gözlerine baktığında bu işte bu ömürlük diyebiliyorsan zaten kaçırma, sevmek ama gerçekten samimi rol yapmadan seviyor olmak bambaşka.