Allah sabır versin. O bebeğin anne babayla baş başa kalma hakkı var. Bu gelişimi için önemli.

Anne ve baban aile ilişkileri açısından bunu iyi anlamalı ama muhtemelen "ya ne olacak bizim oğlanın evine gidelim bi" kafasını yaşıyorlardır.

Gaz vermek gibi olmasın ama ablanda sizi bayaa bi kullanıyor belli ki. Ev değiştirme durumun yoksa ufaktan ufaktan müsait değiliz diyeceksin. Arada kaldım demişin. Anne babaya karşı gelinmez ama müsait değiliz demen gerekli arada bir. "Hayır" demeyi de öğrenmen gerekli. İki gün sonra ikinci çocuğun olunca ne yapacaksın, daha çok zorlanırsın. Şimdi diyeceksin ki nasıl yapayım- o da senin stratejin artık. Eşim hasta, uygun değil. Kahvaltıyı erken yaptık. Akşam yemeğini erken yedik. Artık beyaz yalanın dibine vuracaksın. Empati yapacan. Eşinin ailesi durmadan gelse. TV karşısında uzanmak bile lüks olur senin için.

Malasef bizim kültürümüzde "toplu yaşam" var ve bu genellikle yaşı büyük olanın gencin değerlerine, özeline saygı göstermemesi ile ilgili.Belli bir yaştan sonra öğrenme yetileri de olmuyor. Saygı göstermeyi öğrensinler diyemiyorsun. Bunu onların akranları uyaracak. Özeline girme diye. Yeni evli çiftin evine zırt bırt girmek "AYIP" denilecek bir durum aslında. Hele ki bir de bebek varsa.

Bunu evli olanlar iyi anlar, diğerlerine laylom geliyordur muhtemelen.