Aslında bırakma nedenim şuydu. Ne zaman seansa gitsem sorulan soruları yeterli düzeyde cevaplayıp pozitif cevaplar veriyordum. Bunu bilinçli yapmıyordum (hala öyle). Fakat taki gece olana kadar, yalnız kalana kadar. Bundan sonrası aslında bahsettiğim gibi oluyor. Düşündüklerimin, kafamda uygulamak için planladığım her şey bir seferde çöpe gidiyor, tamamen zihnim boşalıyor. Bildiğiniz freni patlamış kamyona dönüyorum. Bomboş.. Ne yapacağım veya o an ne olacağım belirsiz bir şekilde buluyorum kendimi. Sonrasında ya kitap okumaya başlıyorum ya da yatıp uyuyorum. Üstümdeki yorgunluk gün içinde hararetli bir konuyu tartışırken kayboluyor fakat yine yalnız kaldığımda boğmaya başlıyor. Anlamış değilim...