Bu bir 3 kuruş parası ile kendi yapamayacağı işi başkasına yaptıracağı ve 3 kuruşu gideceği için içi içini yiyen ezik klişesi.

Bu tarz arkadaşlara manidar bir hikaye ekleyesim geldi;

Picasso bir gün bir restorana gider. Restoranda çalışan bir garson "efendim bana bir şeyler çizip verebilir misiniz anı olarak? Çocuklarıma, torunlarıma göstereyim." der. Picasso hemen bir şeyler çizer, imzalar ve garsona uzatır.
Garson: ''Bu benim için öylesine değerli ki'', diye sözüne başlamışken, Picasso lafını keser ve
- ''Evet, gerçekten öyle. O elindeki çizim tam 100 bin dolar'' der.
Garson, dehşete kapılmış bir halde, ''Aman efendim, 2 dakika bile sürmedi çiziminiz. Nasıl bu kadar pahalı olabilir?'' diye sorar.
Picasso hemen o unutulmaz cevabını verir. '' 2 dakika değil. 60 yıl artı 2 dakika...''