Halifeliği döneminde Hz. Ömer bir adamı görevlendirir der ki; Ben her evimden çıktığımda bana gelip de ki Ölüm var Ömer, ölüm. Adam Peki der.
Günler ayları kovalar, adam sürekli gidip Hz. Ömere ölümü hatırlatır.
Mevsim döner, kış bahara, bahar yaza devrilir.
Aylar birbirini kovalar, yıllar akıp gider.
Bir gün Hz. Ömer aynaya bakar ve görür ki saçında bir tel beyaz saç! Durur öylece, bakar aynaya.
Anlar
Görevlendirdiği adam ertesi gün yine gelir Hz. Ömerin kapısına. Ölüm var Ömer, ölüm deyince Hz. Ömer; Yeter! Gelmene gerek yok artık der.
Adam bir an şaşırır, Neden diye sorar.
Hz. Ömer o can alıcı cümleyi söyler: Artık saçlarımdaki beyazlar bana ölümü hatırlatıyor, görevin sona ermiştir.
Bu kıssadan hisse derki; ölümü hatırlarsan ona göre yaşarsın
İnanır mısın bu hikayeyi çocukluğumda Kurtlar Vadisi'nden hatırlıyorum
O zamanlar izlerdik, Ömer Baba anlatmıştı.