Merhaba arkadaşlar çok acil fikirlerinize beni rahatlamanızı beklemekteyim. Konum ise aşk acısıdır. Onu öyle gönülden istedim ki nişanlıyken bir iki arkadaşıma bu kız evlense boşansa ben bu kızı alırım diye söyledim. Ortada hiç bir şey yokken kardeşim bunu gördü "abi bu kızı sana alalım". ablam gördü aynı şekilde söyledi babam gördü aynı şekilde biz ailecek gönülden istedik. Derler ya "Sabır acıdır ama meyvesi tatlıdır". Çalıştığım iş yerinde bir bayanla tanıştım. 8 aydır çok güzel ilişkimiz vardı. Öyle güzeldi ki kendimiz birbirimize şu lafı söylüyorduk. Bizim aşkımıza böyle giderse nazar değecek. Sanırımda öyle oldu. o kadar mutluyduk ki milletin gözü hep üstümüzde ve şu kelimeyi konuşuyorlar Birbirinize o kadar çok yakışıyorsunuz ki dediler dediler. Gelelim asıl konumuza neden ayrıldık. Ayrılık sebebimiz ceviz kabuğunu doldurmaz. Konuştuğum kız nişan attı o sırada ben teklif ettim ve kızla konuşmaya başladık. Biz hastane de çalışıyoruz. Kızın ev arkadaşıda var. Ben ilk teklif ettiğimde kabul etmedi. Sebebi ise ev arkadaşı olan kızın evde her zaman bana benim onun gibi eşim olsa, o çok iyi biri, felan gibi övgüleri yapıyormuş bu sebepten ötürü beni kabul etmedi. Ona şunu söyledim ben onu sevemem o bana gelse bile asla kabul etmem onu dedim öylede oldu zaten. Ev arkadaşı başka biri ile konuşmaya başladığında bizde ona çıktığımızı söyledik. Bu şekilde öğrenmiş oldu. Sevdiğim konuştuğum kız konyalı önceki nişanlısı çok kıskanç olduğu iiçin ve içen birisi olduğu için ailesi çok kızmış fakat bir defa bu yola girmiş bulundular. Ve sonunda düğüne 20 gün kala nişanı attı. Üzerinde bu sefer aile baskısı oldu. ailesi bundan sonra bizim istediğimiz olacak diye baskılar kurmaya başladı. Ve bu yüzden kızın ailesine bağlılığı çok fazla annesinin hiç bir sözünden çıkmamak için elinden gelen her şeyi yaptı. Ve ben konuşmaya başladığımda her zaman ben burda durmak istemiyorum konyada yaşamak istiyorum diyordu. Fakat zamanla bu isteği azaldı. Çalıştığımız ve yaşadığımız yeri sevmeye başladı. Bu zaman içerisinde kızla beraber olduğumuz her günü diğer ev arkadaşı olacak kişi yanımızda hiç ayrılmadı bizi hiç bir zaman başbaşa bırakmadı. Kızla 24 saat nöbet tutuyorduk o kızda bizimle beraber duruyordu. Gözlerinden uyku akıyor yinede bizi yanlız bırakmadı. Dışarıda sigara içiyoruz kendi bizimle beraber o soğukta it gibi titremesine rağmen babşbaşa bırakmıyordu. Kendisi de sigara içmezdi. 7 Ay konuştuk 7 ayda onu sırtımda taşıdım. Velhası kelam o konuştuğu çocukla 1 ay bile konuşmadı. bende yanımda duran bir arkadaşım ile tanışmasını istedim kızın ev arkadaşıda hemşire benim arkadaşımda temizlik görevlisi ama bende sevdiğim kızda benim arkadaşım ile severek konuşmadılar. Ben sevdiğim kız ile namaza başladım ben namaz kılıyorum diye o kızdan benim arkadaşımdan namaz kılmasını istedi kendisi namaz kılmazken bile bunu yaptı. Ayrıca benim sevdiğim kızlara yaptığım tüm iyilikleri kendi arkadaşının yapmasını istedi. Kızda çekememezlik vardı. Öyle böyle devam ettiler. Ve biz ayrıldık bu beini çok fena etkiledi. Sevdiğim kız buna fanus içinde yaşayan balık hediye aldı. Düşünü ki odasında fanus içinde yaşayan balığın içinde su kalmamış balık kurumuş ölmüş. İnsan hediyenin kıymetini bilmezde vicdanı hiç mi yoktu o balığı ölüme terk etti. Bunun resmini çeken sevdiğim kız bana bunun resmini gönderdi bak balık ölmüş dedi. Babası ziyarete geldiğinde benim ve ailem ile tanışma planı yapıyordu. Evliliğimizi felan konuştuk düğünümüzü her şeyi konuştuk ki. Benimle ile gönül eğlendirecek bir kız değil inanın ki. Ayrılma sebebimiz aslında yoktur. Sadece kız bana ben evimi çok özledim annemi çok özledim diyerek kafamın etini yedi. Ayrılık safhasında ev arkadaşı olacak arkadaşına hep soruyormuş "ya ben burda yapabilirmiyim, burada yaşayabilirmiyim" diye. O kız arkadaşından tahmin ettiğim kadarı ile hiç bir destek çıkmadı. Beni çok iyi tanıyan arkadaşı hiç zararım olmadığı ile birlikte yanımda gezdirdiğim arkadaşı hiç mi demez bu çocuk çok iyi bak ailesinide tanıdık bunlar çok iyiler burada yaşayabilirsiniz. demez mi insan. Ev arkadaşı biraz destek olsa her şey çok farklı olacaktı. Ayrıldıktan sonra ev arkadaşından yardım istedim bizim aramızı düzeltecek tek kişi sensin dedim. Bana yardım etmesini istedim. Kız bana "ben sana yardım mardım etmem dedi". bu kıza karşı hiç bir şekilde kötü bir şeyim dokunmazken neden böyle yaptı.

Ben sevdiğim kıza ev arkadaşının bizi çekemediğini her şeyin bunun yüzünden olduğunu anlatsam da ev arkadaşına daha çok inandı. Ben ayrıldıktan 2 gün sonrada o arkadaşımdan ayrıldı.

Ayrıldıktan sonra alkol aldım ben içen birisi değilim kapısının önünden geçtim ama isteyrek değil arkadaşım otelde kalmak istedi bende onu otele götürdüm ve evlerinin önünden geçtim o arada telefonla onunla konuşuyordum. Sizin kapının önündeyim dedim yani geçtiğimi belirtmek istedim. Oda ben ev basmaya gelmişim diye babamı aramış. Başka bir abisini arayarak evi basıyor abi yardım et demiş. Halbu ki evinin önünde 1 saniye bile durmadım. Adım çalıştığım kurumda ev bastı olarakta çıktı.

Bu olayımda ne yapayım ben dayanamıyorum her gün acı çekiyorum uyku yok yeme içme yok. Hele de aynı kurumda çalışınca çıldırıyorum. Okuyup dinlediğiniz için çok teşekkür eder yardımlarınızı beklerim.