Bari sizlerle paylaşayım da içimi dökeyim dedim, gerçekten insanların bu kadar kötü olabileceğini bu son bir aya kadar tahmin bile edemiyordum. Kendimize dükkan açtık, kosgeb desteği de alacağız herşey tamam, hatta aldıklarımızın parasını elden ödedik iki parça şeyin ödemesini alacağız bir parça zaten 15 bin tl tutuyordu. Biz mobilyacı abiye elden bu paraları verdik faturayı da aldık, lakin dekont mecburi imiş. Neyse tamam dedik, eşimi dostumuz çok 15 dakika için 15 bin tl veren çıkar elbette ümidi ile 1 aydır bunu bulamadım. Ve kime gittim ise keş eşu gün gelseydin, keşke bugün gelseydin diye yakındı....
Benim ise zoruma giden aslında şuydu, ben birincisi vadeli borç istemedim, sadece 10 dakikalık bir işlemdi girdi çıktı yapılacaktı güvence olarak elimde altınlar vardı onları bile teklif ettim kimine. Var olduğunu bildiğim insanların böyle yapması ve bu insanlara zamanın da gerçekten bir nebze de olsa bir şekilde karşılıksız faydamın olması bana dokunan...
Ama ben şunu bugün daha iyi anladım, Rabbim kulu kula muhtaç etmesin, kimseyi de kimseye muhtaç kalacak konuma getirmesin... Gerçekten herşey kafamız da ki gibi olmuyor mu yani dostluklar ticarette ve seyahatte belli olurlar diyor ya büyükler hakikaten de öyle imiş.