Yazdıklarınızı aşağıdaki şiiri dinleyerek okudum(Tamamen tesadüf üzeri bu şiir çıkmıştı bu konuyu gördüğümde)
Herşeyi geçtim de, yaptıkları vefasızlık umursamazlık vs. herşeyi geçtim de, şu eğer dava açarsa bende nafaka isterim lafına ayar oldum.. Bir insan nasıl bu kadar gaddar olabilir, nasıl bu kadar haysiyetsiz olabilir..
Yıllardır sanal ortamın içerisindeyim, İşimiz bu mesleğimiz bu. İş yerinde bile odalarımızda bir çoğumuz yalnız çalışıyoruz. Lâkin bizler bile insanlığımızı kaybetmiyor, bir gram dahi azalmıyoruz. Aksine vicdan sahibi, saygılı bireyler haline geliyoruz. Yeri geliyor ailelerimizden, arkadaş, eş ve dostlarımızdan daha çok, sistemlerle yazılımlarla vs. uğraştığımız işlerle zaman geçiriyoruz ama kaybetmiyoruz be usta.. Ne insanlığımızı ne vicdanımızı..
Bazen düşünüyorum;
Biz mi bu hayatı sakin, vicdanla yaşayarak hata yapıyoruz, yoksa diğerleri mi..
https://www.youtube.com/watch?v=BFbkOH7APAI
Sağolun moral verdi yazdıklarınız.. Yani şu var.. Şu konuyu açan kardeşim yıllar yılı belki sabretti bekledi en sonunda canına tak etti.. Ne gereği var yani üzmeye.. Niceleri var "babam arasın sorsun.." diyor, ben evladımın peşinden koşuyorum.. Koşacağım da ömrüm yettiğince babayım nihayetinde.. Ben alelade bir gündüz kuşağı kadın programına başvursam insan içine çıkamazlar, o kanal 1 ay ekmek yer benden.. Daha neler var.. Anlatamıyorum susuyorum.. Neyse kederlenmeyelim. Bu da benim sınavım demek.. Son olarak şunu ifade edeyim.. Hali vakti son derece yerinde bir insan; evler, arabalar, tapular.. Evladım özel okullarda okuyor.. Yani zerre ihtiyacı yok benden istemesi muhtemel nafakaya.. Selametle..
Soyadımız aynı üstad allah sana sabır versin inşalla.
Sağolasın amin.