Yaşam dünyada var olmadı, dünya var olmadan önce de vardı. Rabbimiz bizleri yarattıktan sonra; öğrendiğimiz, bildiğimiz, düşüncelerimizi bizlere unutturdu. ve bir sınava imtihana tabi tutmak dileğiyle bizleri dünyaya gönderdi. Ruhumuz yaratıldıktan sonra asla yok olmadı. Bedenimiz yaratıldı ve bu dünyada yok olacak. Mahşer gününe kadar ruhumuzla yaşayacağız ve sonrasında sonsuza dek ruh olarak devam edeceğiz. Kim bilir Rabbimiz belki dünyaya bazı insanları yeniden gönderir. Herkes sonumuz hayırlı olsun der. Ancak bu fani dünyada hayatımızın huzurlu, hayırlı, sağlıklı olmasını da dilemeliyiz.
Çocuklarımıza, etrafımızdaki insanlara da dua etmenin önemini anlatmalıyız. Kuran surelerini, ayetlerini ezberleyerek değil, insanın düşünerek kendine, etrafındakilere, tüm dünyaya ve tüm evrene, geçmişlere, geleceklere, işlerimize, kazançlarımıza, insanlara faydalı olacak işlere ilmik ilmik işleyecek duaları öğrenmeliyiz.
Evet insan çok güçsüz. Hayır, insan çok güçlü. Yıkmayı bir şeyleri bozmayı, oyuncakları kırmayı çocuk yaşta eğlenceli buluyoruz. Sonraki yaşımızda da inşa etmeyi, tamir etmeyi, kazanç elde etmeyi öğreniyoruz. Önce yık, sonra inşa et. Bugüne kadar yapılanlar bunlar değil mi? Şimdi yıkmak için savaş çıkarıyoruz, Sonra inşa etmek için barışı destekleyip, ticarete başlıyoruz.
Ne kadar fazla zamanımız var değilmi. Yazmak için çok zaman var, fakat nedense okumak için bir kaç saniye. ve bir kaç saniye içinde dikkat etmemiz gereken bilgileri öğrenmiyoruz.
Allah bereketli kazançlar versin.

Zayıf bir insan, şaşkınlık verici bir anda sizi etkileyebilir. Kendisine huzur verecek bir eylem gerçekleştirmek için tüm gücünü kaybedercesine aniden güçlü bir kişiliğe dönüşebiliyor.
Biz makine değiliz, ama makinelere hayat veriyoruz. Komutlarla, hazır komutlarla..