5 yıllık ilişkim vardı. Ayrılalı 3-4 sene oluyor. Geçen haftaya kadar "bir umut" diye bekledim durdum. Yeri geldi acı çektim, yeri geldi kendimi çok yalnız hissettim. Ayrı kaldığımız sürece ne sesini duyabildim, ne kendisini görebildim. 3-4 sene dediğime bakmayın, benim için çook uzun bir zamanmış gibi geçti.

Her neyse...

Geçen hafta 3 yıldır ilişkisi olduğunu öğrendim. 3-4 yıldır ondan alabildiğim tek haber bu oldu. Sonra kendimi öyle salak gibi hissettim ki... Bir baktım; en büyük acım, en büyük şükürüm oluverdi. Yaşadığım acının ne denli saçma olduğunu anlayabilmem 3-4 yıl sürdü.

Geçen bir yerde çok güzel bir söz okumuştum; “suya düştüğün için değil, sudan çıkamadığın için boğulursun.”

Boğulmayın, inanın değmiyormuş. Bilmem kaç nüfuslu koca ülke üzerinde bir insan için, bir ömrü boğmayın. Aileden başkası yalan.

"Sevdiğim kadın meğer hiç yokmuş..."

İyi kalın.