Anne-baba olmak bambaşka bir duygu. Baba olana kadar 3 yeğenim vardı, epeyce de vakit geçirdim biriyle. Tam gün ilgilendim uzun süre, öyle diyeyim. Büyük bir şeydi benim için yeğen sahibi olmak, dayı olmak, amca olmak. Ama ilk evlat gelince, özellikle 2-3 aylık olduğunda o babalığın diğerleriyle kıyaslanmayan bir şey olduğunu anladım. Babalık böyle ise tabii annelik kim bilir nasıl...

Neyse, bir yandan gözünüz aydın, yeğenlerin tadını çıkarın, keyfini sürün elbette. Hayırlı evlatlar olsunlar inşâallâh.