Tedavi olmadılar.
Cin girmiş denildi buralarda, Avrupa semalarında Şeytan kaçtı içine denildi.
Elleri kolları bağlanıp yatağa yatırılıp ölüme terkediler. Ya da Cadı diye lanse edilip yakıldılar.

Herhangi bir köy yerinde beni görseydiniz, sizin diyeceğiniz şey de aha buna cin girmiş olurdu.
İçimde kötü biri daha vardı çünkü, kötü şeyler düşünen. Beni kötü şeylere iten birisi.
Bunu birisi olarak lanse ediyorum ama bunlar düşüncelerden ibaret.
Ve inan bana ben bir köyde olsaydım, beni zincirleyip ahıra kapatırlardı. Çünkü dışarıdan tam da cin girmiş dediklerinizdendim.

Ama işin özü herşey vücudundaki hormonlarla alakalı.

Psikolog bana hayattaki davranışlarımdan gerçek kişiliğimi tanımama yardımcı oldu.
Ve farkettikki, benim hayatım ya beyaz ya siyah. Ben hiç gri'lere izin vermiyorum.
O yüzden grilere izin vermek için çalıştık vs. Detayına girmek istemiyorum.
Gerçekten iyi bir psikolog vücudun ve düşünme durumunun nerelerden geldiğine kadar anlatıyor.
Oto tepki diye birşey var beynimizde. Önceki davranışlardan ve edinsemelerden öğrendiklerimizden, bir durum karşısında biz farkında bile olmadan tepki veriyoruz.
Bunlar geçmişimizle ilintili.
Neyse yani ben psikolog değilim.

Tek diyeceğim, şu an psikologa beni yatırtmasalardı, ölmüştüm.



---


Birşey dinlemekle alakası yok.
Ben uyumaktan bile nefret ediyordum.
Herşeyden nefret ediyordum.
Zerre zevk almıyordum, ne arabalardan, ne paradan, ne kızlardan, ne dinen yapılan şeylerden (namaz vs.).
Herşey anlamsız manasız aptalca geliyordu.
Normal insanların nasıl yaşadığını unutmuştum.
Böyleyken bahsettiğiniz sohbetler insanın 1 kulağından girip diğerinden çıkıyor...
Çünkü anlamlı olan tek şey, kendinin ne kadar değersiz ve iğrenç bir varlık olduğu (kendimden bahsediyorum)
Bunu aşmak için ciddi tedavi şart.