Merhaba arkadaşlar.
Öncelikle Bu konuyu en az 2-3 aydır açmakla açmamak arasında kaldım!
Ailemde ki 2 vefattan sonraki 3. yılında olduğum bu yılımda, hiç olmadığım kadar kendimi değersiz hissediyorum.
Bu konuda ne yapacağımı da bilmiyorum. Ama hem genel olarak stresliyim hem de hiçbir şeyi çekemez haldeyim.
Her şey ilk defa bu kadar içi boş, değersiz, isteksiz geliyor. O kadar çaresizim ki istemediğim her şeye büründüm resmen.
Ailemi, sevdiklerimi, kız arkadaşımı çevremi o kadar üzüyor ve şaşırtıyorum ki olumsuz anlamda... Bunların her birini yaptıktan sonra pişmanlık duyuyorum.
Canım sıkılıyor bu durumlara. Okulumun son yıllarındayım, dönemim bile hem zor hem de boş geliyor, son dönemim olan bu dönemimi bile bırakıp terk etmek istiyorum.
Çok büyük bunalım ve bıkkınlık içindeyim.
Manevi yönden boşluktayım.
Çaresizim.
Hayata karşı değersiz ve isteksiz görüyorum kendimi.
Bana psikolog dahil her konuda ne önerirsiniz. Her fikre açığım.
Psikoloğa git. Maddi sorunun varsa
Kaymakamlıkdan Yeşil Kart çıkar. Devlet hastanelerindeki psikologlara git.
Gerekli ilaçları al.
Unutmaki ne bu dertler kalıcı, nede bu ömür. Hepmiz şu veya bu sebepden depresyona giriyoruz. Evde kalma. Dışarı çık. Parkda otur. Cafeye git.
Evde oturma. Herşeyin iyi olacağını düşün. Ne düşünürsen, aklından ne geçerse onu yaşarsın genelde.
Seni mutsuz eden şeylerden uzak dur. Mutlu olacağın şeyleri yap. Sosyalleşmeye bak.
Unutmaki sendeki derdi nimet sayanlar var.