Arkadaşlar biz türkler mantıklı düşünmekten çok duygusal yaklaşırız çoğu zaman. Cebimiz ve midemiz dolduğu sürece etliye sütlüye dokunmayız. Biraz kısıldığında da başlarız yaygaraya. Bu kafa yüzünden sebepler yerine sonuçlar üzerine yoğunlaşırız. Sebepleri anlayamayınca da kafayı yer dururuz.

70lere gidelim. Erbakan türk siyasetinin en temiz en faydalı adamıydı. Ama türkiye kıymet bilmez. Ülkenin ileriye doğru adım atmasını istemeyen abd sağ sol meselesi ile ülkeyi kaosa sürükledi, millet darbeyi ister hale geldi. Al sana darbe 1980!

80 darbesiyle ahlaki ve kültürel olarak yeni bir çöküş dönemine girdik. Aynı dönemde pkk+fetö+adnan ve dahi bilmediğimiz yapıların tohumları filizlendirildi.

Koskoca devlet 20 yılda bunlara hiç engel olamadığı gibi palazlanmasını sağladı. İşte o günleri iyi günler diye yad ediyor bazı akıllılar. Fakirdik ama mutluyduk. Hadi ordan.
80li yılarda birşey yiyip içebiliyorduysanız o da özal sayesindeydi. Ama o yaşarken de zam zam zam diye hergün zam oluyordu, ona sövüyorduk.


Konuyu uzatmadan tek bir soruyla bitirmek istiyorum. Eskiden mutluyduk diyenler ne zaman mutluydu, nasıl mutlu oldular, nasıl mutlu olabildiler çok merak ediyorum...
Ben hiç mutlu olduğumu hatırlamıyorum.
darbe pahalılık zam işsizlik...