Fazlasıyla sebep var. İş arayanda da iş verende de hatalar var. Eğitim sistemi desen gülünç.(Belli başlı bölümleri kenara bıraktığımızda böyle, kimse gelip maval okumasın.) En üstten en alta kadar tüm kollarda her zaman akrabalara ve torpillilere karşı pozitif ayrımcılık mevcut. (Hiç unutmam PAÜ'de 6 doktor vardı zamanında yan yana odaları dizmişler aynı soyada sahip.) "Acaba burası özel üniversite falan mıydı?" sorusunu akıllara getirir cinsten. Yıllardır süre gelen iktidar yerleştirmelerini saymıyorum. (Sadece bu dönem için değil, tüm dönemlerde yandaşlar yerini yapmıştır.) Zamanında kalem kıranları tutuklayanlar bugün ÖSYM'yi suçlarken o insanlardan özür dilemekten aciz ben daha ne diyeyim.

İş arayan da ne kendini geliştirir, ne bölümünü sever ne de yapacağı mesleği bilir sonra 4-5K maaş ister başlangıçta orası da ayrı bir ironi. Ancak temele bakarsak eğitimimiz boyunca Türkiye'de birçok okulda mesleki bir hazırlık, teşvik veya bunların önemi öğrencilere gösterilmiyor. İlk 10.000'e gir TIP oku kafasını öğretmenler dayatmayı bıraktığında, Tıp okuduğunda bu işi beceremeyeceğini sonradan anlayan öğrencileri kaybetmeyi bıraktığımızda her şey düzelecek. (Birçok bölüm için geçerli bu, insanlar İktisat okurken hayata zaten -300 bakış açısıyla giriyorlar bizden bir şey olmaz diye bu öğrencinin suçu değil, bu ülkenin ekonomisini bu hale getirenlerin suçu kimse kusura bakmasın.) Doların 5+, Euronun 6+ bir ekonomide işsizliğin azalması sadece istatistiksel konumlandırmadan yani alandışı mecburi çalışmalardan bir şey değildir. Önümüzdeki 10 yıl boyunca da gerçek işsizlik oranlarının paylaşılacağını ve düzeleceğini sanmıyorum. Hadi huzur(lu)(suz) geceler.