Yazmış biri
Hayat Babannemin ölümünden sonra beni büyüten ikinci kişi olan dedemin ölümünü de göstererek dünyada ölümden başka herşeyin yalan olduğunu hatırlattı bana. yağmurlu , karlı havalarda bile çamurlu bir topun peşinden koştuğumuz günler geliyor aklıma babannemin balkondan eve gel artık diye seslenişi. eve ıslak çoraplarla gelir ayaklarımızı sımsıcak sobada ısıtırdık. bazen dumanı tütsede ailemizin sıcaklığını temsil ederdi o soba . hepimiz pasaklıydık kirliydik . Ama kalplerimiz temizdi keşke şimdi ki insanlarında kirlenen tek şeyleri kıyafetleri olsa . Ayda bir tüm aile toplanır büyük masa ortaya çekilir pastalar börekler yenir sohbet muhabbet edilirdi. Sonra aile büyüklerini kaybettiğinizde o ortamıda kaybediyorsunuz. . Pazar günleri,sıcacık sobanın yanında sobanın üstünde kaynayan su ile yıkanmak. Ekmeğimizi onun üstünde ısıtmak Sırf eve gidip arkadaşlarımızla geçireceğimiz 1 dakika bile kaybolmasın diye evden ekmek arası yaptırıp sokağa çıkmak . ekmeğimizi bölüşmek dostlarımızla ... okula hevesle gitmek ve hevesle geri gelmek . Gelir gelmez Topu alıp ayakkabı bağcığını bile bağlamadan dışarı fırlamak okuldan gelen diğer mahalle arkadaşlarının tek tek ziline basmak . O zamanlar tek derdimiz mahalle maçlarında kaç gol atacağımızdı. Kayahan'ın bir aşk hikayesini ve bu şarkıyı ne zaman duysam aklıma geçmişteki anılarım, çocukluğum geliyor.


https://www.youtube.com/watch?v=WrYZ0piz6Qw