Denk geldim çok hoşuma gitti, gayet iyi yorumlanmış;

Olimpos Tanrıları, Zeus’un isteği üzerine Korintos Kralı Sisifos’u cezalandırmaya karar verirler. Cezası, koca kayayı bir tepenin zirvesine kadar çıkartarak yerine oturtmaktır. Sisifos, bazen sırtı ile dayanarak ve bazen de kolları ve de bacakları ile kayayı kucaklayarak dev kayayı akşama doğru büyük zorluklarla tepeye çıkarır, tam tepenin oyuğuna yerleştirecektir ki, kaya yeniden aşağıya yuvarlanır. Her gün, günler boyu böylece devam eder gider.
Sisifos, Homeros’un deyişi ile “yararsız ve umutsuz bir çaba ile cezalandırılmış olduğunu” anlar.
Sisifos bu cezaya karşı durarak tanrılara karşı bir tür zafer kazanabileceğini ispat etmek üzere her gün bu kaya ile aynı şekilde boğuşmaya devam eder. Çünkü bu boğuşmanın kendi varoluş amacının ta kendisi olduğunu kabullenmiştir.
Nuri Bilge Ceylan’ın son filmi, doğrusunu söylemek gerekirse son başyapıtı, Ahlat Ağacı da böylesi bir kabullenişi anlatır.

Kaynak ve devamı: https://kulturpostasi.com/ahlat-agac...sinde-sisifos/