Burda şunu düşüneceksiniz. " Ama bir arkadaş dut örneği verdi, bu dutlar olgunlaşınca yerlere dökülür, basa basa geçeriz, farkına varırsak toplar yeriz. " cümlenize istinaden konuşuyorum, duta basıyorsan zaten ekmeğe de basıyosundur. Bu senin için henüz ayrılmamış demektir. Ama ben dut gördüğümde de basmıyorum, ekmek gördüğümde de. söylemimi yanlış anlama, nimete saygı duymalıyız. bunu o bu şu diye ayırmak olmaz. ekmek kutsaldır demek gerekiyorsa, nimet kutsaldır demeliyiz. anladınız siz beni
Hocam koca ağaç kaldırıma binlerce dut döküyor, yeri geliyor süpürüyoruz, yeri geliyor birileri topluyor ama illa ki dökülüyor dut bu.
Öyle düşünürsek basarak geçtiğimiz birçok ot türü de yeniyor, onlara da basmadan uçarak gezmemiz lazım.
Toplumda ekmek örneği var en fazla, dut için basmayayım diyeni görmedim tabi ki. Burada sizin durum istisna olabilir.
Yerdeki dutu öpüp başına koyup kaldıranı da hiç görmedim ama, leke de bırakan birşey olduğu için insanlar kenarından geçmeye çalışıyor ayrı konu.
Ama kimse tek tek toplayıp öpüp duvar önüne de koymuyor.. Yani ekmek kadar saygı görmüyor kimseden...
Benim için de yenen her şey önemlidir, ama ekmekteki ayrıcalığı anlamıyorum malesef.