Dedem anlatırdı sürekli. Köyde gece mezarlıkların yanından eve giderken tek başına arkasına gözleri ateş gibi parlayan bir kaç insan (insana benzer) takılmış. Çok korktum diyordu. Bildiği tüm sureleri okuya okuya evine ulaşmış.Eve kadar peşimi bırakmadılar diyordu. Bir kaç gün sıtma geçirir gibi geceleri bırakmamışlar. Muska cevşen ve dua ile atlattım diyordu... O geceden sonra ki bir kaç geceyi ömrüm boyunca unutmam diyordu..
Böyle şeyler oluyor. Ben inanıyorum. Başıma gelmesini de istemem. Maazallah.