Bu durumu ailem dahil kimseye henüz anlatmadım. Anlatmayı da düşünmüyorum. Çünkü komşuların kulağına gitmesi durumunda hem ben rahatsız olurum, hemde bu olayla bağlantılı kişiler rahatsız olacaktır. İçimde tutamadığım için en azından burada paylaşmak istedim. Bu tür konularda inancı olan veya olmayan arkadaşlar eleştirmek isteyebilir. Ama eleştiriyi dalga geçmekle karıştırmazsa sevinirim. Çünkü halen etkisinde çıkabilmiş değilken, dalga geçilmesi sinirlerimi bozar.

3 - 4 gün önce, gece 02:00 sıralarında sigaram bitmişti. Evimize yakın bir petrol ofisinden sigara almak için hazırlanıp gitmek istedim. Kapıdan çıktığımda asansörü çağırdım. Ama asansör en üst katta takılı kaldığı için gelmiyordu. En üst katımızda komşu bir kaç gün önce rahatsızlanıp hastaneye kaldırılmıştı. Kendi kendime acaba onlar mı geldi diyerek içimden asansör takılı kaldığı için söylene söylene merdivenden yukarı çıkmaya başladım. Bizim daire ile asansörün takılı kalan dairesi (en üst kat) arasında 3 kat daha var. Yavaş yavaş çıkarken garip bir ses duydum. Sesin ne olduğuna anlam verememiştim.

Son kata ulaşmama 1 kat kalmışken beyaz bir ışığın olduğunu farkettim. Işık o kadar kuvvetli ki bulunduğum bir alt katın ışığı yanmadığı halde aydınlatabiliyordu. Nedendir bilmiyorum içimi acayip bir ürperti kapladı. Resmen ayağım adım atmak istemiyordu. O kadar tırstım ki, kendi kendime sigara migara s.ktret eve git çabuk diyorum. Bir taraftanda bu kadar güçlü ışığın ne olduğunu merak ediyorum. İşin ilgiç tarafı apartmanın ara kısmlarında yanan tüm ışıklar sarı renkli ama asansörün takılı kalan merdiven kısmı bembayaz bir renk. Hatta ışığa beyaz demek bile yanlış olur. Hayatımda ilk defa böyle saflıkta ışık gördüm. Neyse bir taraftan korkuyorum, bir taraftan kendime gaz vere vere son kata ulaştım.

Merdiven boşluğu o kadar parlak ki, asansör kapısı bile görünmüyor. Işığın içinde garip bir süliet görüyorum ama ne olduğunu çıkaramadım. Acaba biri el feneri falan mı tutuyor dedim. Sonra bir adım daha atıp yaklaşayım derken ayağım merdivene takıldı. Yüz üstü düştüm ama hiç bu kadar uzun süre havada kalarak düşmedim. Sanki zaman durmuş, yer çekimi ortadan kalkmış gibiydi. Yavaş yavaş düşüyordum adeta... Tam merdivene elimle temas ettim, ışık yavaş yavaş azalmaya başladı ve birden küçülerek yukarı çıktı. Bende ışığı takip edeyim düşüncesiyle yerimden kalkıp koşarak damın olduğu kısma geldim, karanlıktı. Damın kapısını zorladım dama çıkmak için. Ama dam kilitli olduğu için dama giremedim. Sonra merdivenden koşar adımlarla merdiven dairesinin pencere kısımına gittim. Pencereden bakıp ışığı dışarda bulmaya çalıştım, bulamadım. Asansöre baktım takılı kalmamış. Asansöre bindiğim gibi aşağı inip dışarı çıktım. Gökyüzünde ışığı aradım, bir tülü göremedim.

Petrol ofisine gidip gelene kadar kafam gökyüzündeydi. Gelen geçen bana bakıp onlarda kafasını kaldırıp baktığım yere bakıp kafa sallıyordu. Deli olduğumu düşündüler galiba Eve geldim o ışığı düşünürken uyuya kalmışım. Sabah uyandığımda bir tarafta çığlıklar bir taraftan siren sesleri... Balkona çıkıp baktım, cenaze arabası. Hemen aşağı indim neyin nesidir diye. Meğer ışığı gördüğüm kattaki hastaneye kaldırılan komşu vefat etmiş. Sonra aklıma dünkü yaşadığım olay geldi. Rüya falan mıydı diye düşünürken, o ara son katın bir altındaki komşu, gece patırtı gürültü sesi geliyordu. Birileri merdivenden koşar adımlarla bir çıkıp bir iniyordu dedi. Bir başka komşu da, yok onlar sabaha kadar hastanedeymiş, gece evde kimse yokmuş dedi. O inip çıkan benim diyemedim.

Bu olayı ailemde dahil olmak üzere komşulara da anlatmak istemiyorum. Sadece yaşadığım olayı birilerine anlatma ihtiyacı duyduğum için sizlerle paylaştım. Ama şu bir gerçek, ben hayatımda bu kadar güzel parlaklıkta bir ışık görmedim. Hayatım boyunca da unutmam.

Bu arada komşumuz için bir fatiha suresi okursanız çok sevinirim. Allah mekanını cennet eylesin.