Şimdi olayı örneklerle açıklamaya kalkan din adamlarını es geçmek lazım.
Felsefe ile kavram ile arası olmayan soyut zekası gelişmemiş insanlara olayı somutlaştırmak için benzetme ve örnekler kullanılır.
Öğretmen örneği kötü bir örnek. Çünkü öğretmen elindeki veriler ile göremediği gelecek ile ilgili bir öngörüde bulunur.
Ama Allah doğrudan geleceği görür.

Çok tembel bir çocuk vardır (ki o benim) matematikten hiç anlamaz. Bir sene boyunca matematik dersinde aylaklık yapar.
Sınavdan önceki hafta sonu eve çok sevdiği mühendislik okuyan bir ablası gelir. Ona fonksiyonları ve çift bilinmeyen denklemleri anlatır.
2 gün sonra çocuk sınavdan 90 alırken öğretmeni onun kopya çektiğini düşünebilir.

Ama Allah o çocuğun bütün sene aylaklık ettiğini de görür, sınavda kopya çekmeden geçtiğini de görür.
Çünkü Allah zaman boyutunun dışındadır.
Sınav olmasaydı öğretmen beni kanaatle bırakırdı ama Allah geçirirdi çünkü o geleceği tahmin etmiyor zaman dışından görüyor.
Ama bir sınav yapılmasaydı beni geçirmek ya da bırakmak adil olur muydu?
Bir sınav olmasaydı ben son hafta sonu oturup ders çalışır mıydım?

Zaman boyutunun dışına çıkarsan yaratılıştan kıyamete kadar dünyadaki her saniyeyi aynı anda görebilirsin.
Sen geleceği değiştirmek olarak düşünüyorsun ama Tanrı için gelecek yok ki. Gelecek senin için var.
Sen kararların ile kendine bir gelecek hazırlıyorsun. Yani Tanrı biliyor diye geleceğini değiştiremeyeceğini zannetme.
Geleceğine kendi kararlarınla etki ediyorsun. Yaşının henüz genç olduğunu düşünüyorum.
Çünkü yaş 30-40-50 olunca her 10 senede bir önceki 10 sene ne kararlar vediğiyle hesaplaşıyor insan.
Farklı kararlar verseydi, hatalar yapmasaydı neler olabileceğini düşünüyor.
Geleceğini sen tercihlerinle belirliyorsun, Tanrı biliyor diye çaba sarfetmeyi ya da tercih yapmayı bırakacak mısın?