Ayda ortalama 5 kere büyük kavga ediyoruz.
Sağol hocam 2 çocuk var allerinizden öper
hocam yeri geliyor baya ağır kavga ediyoruz bir kaç kez polis geldi kapıya klasik eşim polis abilere eşimle aramızda sorun yok dediği oldu seviyorsan bırakılmıyor hocam işte
genelde ben kavgada nirvanayı yaşıyorum kırıyorum döküyorum oda insan beni cezalandıracak nasıl boşanarak biliyor onsuz olamayacağımı yapamayacağımı 2 çocuğumun anası sonuçta tabi pişmanlık başlıyor zaten çocukların pisikolojisi bitik durumda biri anamda kalacam diğeri babamda kalacam diyorlar
hocam tekrar geçmiş olsun.
5 yıl kadar aile mahkemesinde çalıştım. iki genç insanın kaçmak suretiyle evlenmelerinden tutun, yaş büyütmek suretiyle evlenmeye izin verilmesine, boşanma, nafaka, aile içi şiddet, kısacası evlilik sürecinden boşanma ve devam eden sürece ilişkin Medeni Kanunumuzda yer alan tüm herşeyi bizzat gözlemlemiş birisi olarak size (kabul ederseniz) bir kaç tavsiyede bulunmak isterim.
Öncelikle boşanmaya karar verdiğinizin farkındayım. sizi bu kararınızdan vazgeçirebilmem mümkün değil. (keşke vazgeçseniz) ancak herzaman müşterek çocukların yüksek menfaati göz önünde bulundurmalısınız.
Eğer eşiniz, kanunun tabiriyle haysiyetsiz bir yaşam sürmüyorsa müşterek çocuklar annelerine verilecektir. siz bir baba olarak çocuklarınız ile aranızda derin bir manevi bağ kurdunuz. evet eşinizde bağ kurdu ama bu bağ sizin kurduğunuz bağdan daha derindir.
boşanma süreci oldu bittiye gelen bir süreçtir. bu süreci en hızlı şekilde atlatacaksınız. fakat kadınlar bu süreci daha kolay atlatmaktadırlar. ancak boşanma bitince sizin dertleriniz başlayacak ve çocuklarınızın annelerinin dertleri hafiflemeye başlayacak. (bu hep böyle olmuştur, ayrılmalarda kadın daha erken yıpranır ama çabuk toparlar, erkek ise geç yıpranır ama süreç uzun sürer)
gelelim çocukların durumlarına, her ne olursa olsun yavrularımızın bu hayatta 2 rol modeli vardır. anne ve babaları. bu öğelerden birisi eksilirse çocuklar malesef yaşıtlarını 1 adım geriden takip ederler.
çocuklarınız 13 yaşına gelene kadar onlara çok hassas davranmalısınız. ancak 13 ten sonra daha çok hassas olmanız gereklidir. zira ebeveynleri ayrılan çocuklar herkesten fazlaca ilgi gördükleri için bazen yollarını kaybedebilmektedirler. siz bu süre içerisinde özellikle ergenlik dönemlerinde sabırlı ve otoriter olmalısınız.
son olarak tekrar boşanma kararınızdan vazgeçmeniz dileğiyle, bu hayatta var olma sebeplerimiz olan çocuklarımıza karşı çok hassas olmamız gerekmektedir.
unutmayın boşanma başkaca sıkıntıların başlangıcıdır.
Bu tavsiyeleri bir yargı emekçisi olarak edindiğim tecrübeler neticesinde sizinle paylaştım. Umarım çocuklarınızın ve sizin bundan sonraki yaşamları dilediğiniz gibi olur.
Ayrıca forumda Hakimlik mesleğini icra eden amirlerimiz de yer almakta. bu süreçte tavsiyede bulunacak yegane kişiler onlardır.
derin saygılarımla.