Yaşım 41

"20 tane işyeri değiştirdim" deyince bizim toplumda çoğu insan belli basit bir şeyler söyler. haklılık payı da olabilir, ama ben bu konuya değinmeyeceğim. Mesele bu değil.
Benim yaşadığımdan çok daha kötüleri de var. Ve bunu yaşatan patron-şeflerle bunu yaşayan işçiler yine bizim insanımız. Amarigalı ya da suriyeli değil.





1. Hocam konu benim dikiş tuturamamam değil. Toplumda yoğun bir hata var.
2. Herkes eşit mi, herkes vasıflı olmak zorunda mı? vasıfsız olunca işçi ezilmek zorunda mı?
Bu anlayış yüzünden insanlar artık çobanlığı vs işleri hakir görüyor.
Kasabalılaşan toplumda aileler çocuğu doktor-mühendis-avukat vs olsun diye özendiriyor. Sosyal statüyü kutsal saymaya başladık artık.
İnsanlar mavkii ve statü hırsı yüzünden daha ahlkasız daha adaletsiz yaşamayı ve davranmayı tercih ediyor.
3. Hocam kurumsal şirketlerde de, üstün vasfınız varsa size özel değer veriyormuş gibi görünrler. Normal işçileri ise sömürebildikleri kadar sömürüyorlar. Bu mesele bu konunun dıına taşıyor.
4. En büyük holdinglerde bile vasıf eğitim beceri kinci plana atılıyor. Referansı olan sıradan vasıfsız insanlara öncelik veriliyor. Doğuş holdingle ilgili bu konuda bir hikaye okumuştum.
Diğer birçok holdingde de böyle olduğuna eminim.