...



Hayat hep iyiliklerle karşımıza çıkmaz. Hayatı güzelleştirecek olanlar yine bizleriz. Ben 16 yaşında ev geçindirme derdine düştüm. Kira, faturala ev giderleri vs. vs. derken 16 yaşında ter dökerdim.bu konulara. Yaşıtlarım sağda solda gezerken ben ay sonu gelecek faturayı düşünürdüm. Annemle beraber yarı aç , yarı tok yaşayıp giderdik.

Lise boyunca geceleri çalışıp gündüzleri okula gidiyordum. Maksimum 4-5 saat uyurdum. Üniversiteyi okumak için şehir dışına gittim, orada hem okudum hem çalıştım hemde istanbulda anneme baktım. Oradayken 2 kira öderdim ben, o yükün altına bile girdim. Ben sırtıma dünya dertlerine yükledikçe daha çok güçlendim dostum. Çok şükür allaha emeklerim boşa gitmedi. İstanbul gibi bir yerde ev sahibi oldum, çok güzel bir iş sahibi oldum. Bunları bana hayat vermedi... bunları Allahın yardımıyla ben gücümle, hırsımla ve çabamla aldım. Yani demem o ki her şey sende biter. Bak eğer hayatta bir hedefin yoksa o hayat sana hiç birşey getirmez. Hayatta hep bir hedefin olması gerekir. O hedefe ulaştığında hemen yeni bir hedef koymalısın... yoksa hayat sana acımaz.