2 kere ölüm tehlikesi geçirdim, belki de paralel evrende ölmüşümdür

1. 5-6 yaşımdayken babam beni badana boyasını yaptığı inşaata götürmüştü. Beni sigara almam için bakkala gönderdi, ben sigarayı aldım ve dönüp inşaatın merdivenlerinden yukaı çıkarken aşağıdaki zemin katta biriken suya bakıyordum. Aynı havuz gibiydi, içinde çivili tahtalar filan. Sonra hiç hatırlamıyorum, aşağı doğru bakarken birden o su birikintisinin içinde uyandım ve dışarı çıktım. Nasıl çıktığımı bile hatırlamıyorum, ağladığımı duyanlar beni hemen apar topar hastaneye götürmüşler. Kafama çivi filan batmış, sonra tedavimi oldum, üzerimdeki elbiseleri değiştiler vs. O gün nasıl ölmedim anlamıyorum

2. Bu daha kötü. 18 yaşlarımdayım ve bir kış ayı. Kömür sobamız cayır cayır yanıyor. Dışarıda buz gibi hava ve rüzgar var. Ben salonda yatıyorum, annem ve kardeşimde karşı yatakta uyuyorlar. Sonra gece kalktım wc'ye gidecem, birden kendimi yerde buldum. *** dedim noluyor, herkes kalktı tabi. Bu sefer kardeşim yere düşüyor, onu kaldırıyoruz annem kötü oluyor. Sonra ben bi daha bayıldım ve uyandım, hemen camlar kapılar açıldı. Meğersem sobadan zehirlenmişiz. Salon'da kapı girişi vardı ve ev eskiydi. Salonda bayağı genişti, belki de bu sayede hayatımız kurtuldu. Belkide benim wc ye kalkmam kurtardı. Normalde de hiç gece kalkmam

Bir de depremde Gebzedeydim, Gebze sağlam kaldı. Gölcük'te birçok akrabam öldü. Depremde hayatını kaybedenlere Allah rahmet eylesin.
Türkiye'de aslında ölmek zor değil.