Arkadasim, ayni durumlardan gecmis biri olarak uzunca yazasim var ama yazmiycam.
Eger İstanbul daysan bulusup biseyler icip sohbet edebiliriz. Belki moral bulman icin bir faydam olur. (telefon numarani ve ismini yollaman yeterli)
sana sunu soyliyim, bu dunyada kendi ayaklarin ustunde durmak gibisi yok.
iyiki yasamisim o gunleri, iyiki bugun kimseye muhtac degilim.
sorunlar buyudugunde cikis yokmus gibi gelir, aslinda cikis vardir, orda durur ama goremezsin, cunku bakmazsin, o sorunlar cikisi gormeni istemez, kurtulusun yok gibi hissedersin.
oncelikle su anki tum sorunlarini bir yana birakip, sifirdan bir sayfa acman lazim. boylece onunu daha net goreceksin.