baştan sonuna kadar okudum. yaşadıklarınızın bir kısmını yaşadığım için çok iyi anlıyorum sizi bir zamanlar ailem ben kahvaltıya beni kaldırmadıklarında tost yaptığımda elektrik gidiyor diye fişi çekip elimden almışlardı o zamandan beri kendime hırs yaptım evden ayrılırsam durumum daha kötü olacak ama bende dayanıp köşeme çekildim günde 8-10 saat ders çalışıyorum geceleri de arada bir r10da takılıyorum yarım saat bu arada , bide liseyi bitirdim sağlıkçı olarak ama hayattaki hedeflerim hayallerim çok yüksek olmalıydı tıp fakültesi de küçüklük hayalimdi şuan onun için savaşıyorum yani aç ders çalışıyorum geceleri gizlice tıkınıyorum felan ama olsun bu günlerde geçecek diyorum intihar çözüm değil hayatta herşeyin bir çaresi vardır elbet allah sizinde yardımcınız olsun. belki ilham alırsınız diye birşeyler yazdım hayırlı geceler diliyorum