Aslında ben de çok benzer bir durum yaşadım.
En yakın arkadaşım tarafından.
İşi ile ilgili ipad ihtiyacı vardı. Benim turkcell hattım üzerinden ipad aldık.
3 ay ödedi. Sonra işleri kötü gitti ve param yok kardeşim idare et demeye başladı.
9 ay ödedim. Cihazı aldıktan 1 yıl sonra dedim ki kardeşim sen ödeyemiyorsun bu borcu.
Ben seni idare ettim elimden geldiğince, cihazı ver satalım da kalan borcu kapatalım.
Bana ben o cihazı kardeşime hediye ettim, geri isteyemem çok ayıp olur dedi.
O an anladım nasıl bir hata yaptığımı..
Doğru söylüyorsun kardeşine çok ayıp olur dedim ve sesimi çıkarmadım.
24 aylık cihazın 21 taksitini paşa paşa ben ödedim.
Çocukluktan beri beraber büyüdük ve hala çok iyi arkadaşım bu adam, ama bendeki güvenirliliği sıfırdır.
Artık onun sözü ile kuyuya inmem, ticari olarak hiç bir fikrinin arkasında durmam.
Ve şükrediyorum her gün. Böyle küçük bir bedel ile kurtulduğuma.
Bu adamla ben ticari ortaklığa girebilir ya da çekeceği büyük bir krediye kefil de olabilirdim.
Artık HAYIR demek konusunda hiç tereddt etmiyorum.
Başkalarının keyfini süreceği bedellerin riskini kendi üzerime almıyorum.
Sen de kalan 6-7 taksiti bir şekilde öde...
Bir daha hayatın boyunca böyle bir hata yapmazsın, böyle küçük ve ödenebilecek hatalar insanı büyük geri dönüşü olmayan hatalardan korur.