Bende başımdan geçen bir olayı anlatmak istiyorum akşam saat 10-11 gibi eve geçecem otobüs duragına doğru yürüyorum 10-11 yaşlarında bir çocuk gözüme çarptı kaldırıma oturmuş ağlıyordu önünde de tuzla buz olmuş cam bir tartı aleti gittim yanına ne oldu niye ağlıyorsun diye -abi zabıtalar tartımı kırdı ben bununla para kazanıp eve ekmek götürüyordum dedi. bende biraz sakinleştirmeye calısıyorum bir yandan soru soruyorum ailen nerde baban ne iş yapıyor gibi -Babam hapishanede annem evde başka çalışan kimse yok dedi benimde içim cız etti açıkcası sonucta kücücük bir cocuktan bunları duymak kötü hissetiriyor sonra tartının fiyatını sordum 20 tl ye aldım bit pazarından dedi bende çıkardım al bu 20 tl yi dedim sonra ellerimle otobüse bindirdim ve yol parasınıda ben verdim şöföre buraya kadar herşey normal ama aynı caddeden bir gün sonra geçerken birde ne göreyim aynı çocuk elinde cam bir tartı ve kimsenin göremediği bir sote yerde tartıyı taşla kırıyor ve o gün dedim ki bir cocukda olsa güvenmeyeceksin böylelerine. Tabi hepsi öyle değildir illaki ihtiyac sahipleri vardır ama bunlar yüzünden kimseye güven kalmıyor malesef
Pes artık! Hayata karşı güvenimi sarstınız hocam. Yazıklar olsun öylelerine siz yine de insanlık yapmışsınız