Ben sana bir hikaye anlatayım mı kardeşim. 14 yıllık kız arkadaşım vardı. O kadar mutlu mesuttuk ki anlatamam sana. Ortaokul 1. sınıftan bu yana beraberdik. Neyse üniversiteler bitti hayat kaygısı sardı. Yurt dışında dil okuluna gitmek istedi. Tabiki dedim. Kanadaya, kendi ellerime uğurladım. 1 yıllık bir eğitimdi. Neyse eğitim bitti kız arkadaşım Türkiye'ye döndü. Evlilik hazırlıkları başladı. Bir gün oturup kahve içiyoruz, bir muhabbet başladı. Aşkım, kanada da ne kadar rahat yaşadığımı sen gördün. Garsonluk yaparak bile ev kiramı çıkarıyor, üstüne üstlük herşeye kolayca sahip olabildiğimi gördün. Mesela giderken samsung j7 ve 1000 dolar bir para ile gitti. Döndüğünde 15000dolar parası ve iphone x telefonu vardı. Mutluydu kanada da. Beraber gidip orada yaşayalım dedi. Bana çok mantıklı geldi. Bunu ailem ile paylaştım. Gidersem beni evlatlıktan reddeceklerini söylediler. Bunu kız arkadaşıma söyledim ve dedim ki bak seni seviyorum ama sevgi sevdiğinin hayatını mahvetmek değil, ona güzel bir gelecek sunmaktır dedim. Bak, lütfen sen git kanadaya ben gidemiyorum hayatını kur dedim. İlk başta gitmek istemedi ama ikna ettim. Sevdiğimi aile baskısı yüzünden ellerimle uğurladım. Şuan o orada evli ben türkiyede. O her yıl yeni bir yatırım yapıyor son 2 senedir. Ben bir ev aldım daha 9 yıl taksitini ödeyeceğim. Sen düşün.
Fırsatın varken kaçırma.