Yaşadığım şehirden utanmamı sağlayan bir konu açmışsın kardeşim. Bu durum karşısında birşey de diyemiyorum. Hayvana yapan insana da yapar mı demeliyim? Yoksa "abi çok kötü olmuş, aynısını bunlarada yapmak lazım" mı? Gerçekten bir insan, bir insandan nasıl tiksinir, nasıl sözleri çaresiz kalır bunları her tecavüz, işkence vb. haberlerde anlıyorum. En vahimi: kendi ülkemin, kendi insanlarından utanır vaziyete gelmem. Yurt dışına sık sık çıkan ve özellikle Reading, Swindon taraflarında edindiğim arkadaşlarımla konuşurken Türkiye'deki insanların psikolojileri üstüne konuştuğumuz veya konuşmaya başlayacağımız zamanlarda yüzüm kızarıyor. Neden? Ben istemezmiydim çıkıp "4/4'lük ülkeyiz abi, bizim oralar canı olana değer verir, aç - susuz, evsiz bırakmaz" demeyi.

Diyeceğim o ki arkadaşlar: Devir değişti fakat bu devir her neyse, o değişirken gördüğümüz kadarıyla bu güzel milletin iyi yanlarıda yok olmuş. Kendinden başkasına hatta bırak başkalarını konuşmayı, kendine bile saygı göstermez bir duruma gelmiştir.

Cahillik hiçbir zaman söylenen sözlerden ortaya çıkmaz. "Cahillik, insanın tıpa tıp kendisidir; yanındakini eğitmesini bilen en büyük derviştir" derdi üniversitedeki bir hocamız.

Şimdi sana soruyorum. Sen değişmeden, etrafın nasıl değişebilir?