Yanlız olmamam beni sevindirdi diyemem gerçekten hepimizin adına üzülüyorum. Çevremde ailesi hastalıktan vefat edenler oluyor ne biliyim hastalanan yakınları için evini arabasını satanlar görüyorum. Çok şükür diyorum sağlığım yerinde ne borcum var ne birşeyim. Ama işte birey olarak hayata tutunmamız içinde birşeyler yapmak lazım. Bunun farkında olmak yetmiyor işte ama ben günde 8-12 saat herneyse köpek gibi çalışıp ayın sonunda asgari ücret ile dönersem bunun yolu yemeği kişisel ihtiyaçları derken ne kalacakki ne için çalışmış olcam. Kendimi döndürebilmek içinmi sadece? Bilmiyorum özellikle parasız kalınca insan ayrı bi psikolojiye giriyor.

@csharpcoder; bende 23 hocam. Sıkıntı zaten burası bu yaşta bişi olmazsa gerisi daha problem. Üsküdardayım