benimde durum hemen hemen aynı
Ben son 3 yıldır işsizim (=
Klişe olacak ama herşey çok daha kötü olacak.
yaşım henüz küçük 22 yaşındayım fakat sizin yaşadığınız olayların benzerini bende yaşıyorum. Her sene yaz tatilinde çalışırdım türlü türlü işlerde ama bu sene staj yapmam gerektiği için çalışamadım ve yaklaşık 3 aydır da ilgi alanım olan yazilimdan iş gelmedi nasip olmadı. Evin en büyük erkek çocuğu olup sizden bi küçük erkek kardeşinizin çalışıyor ve eve para getiriyor olması, maaşını alınca size yani abisine harçlık vermek istemesi insanın zoruna o kadar gidiyor ki. Şimdi yaklaşık bi 10 gün sonra okula gideceğim ve kendi masraflarımı kendim çıkarmak istiyorum ama para nerden bulacağım inanın bilmiyorum. Sevdiğim kız değil de görmek istediğim küçük bi kardeşimiz var onun yanına gitmek bile 2-3 ayda bir onların olduğu yerlere yakın bi yerde işim olursa görebiliyorum. Ben istanbuldayim onlar karadeniz tarafında.
Velhasıl kelam yalnız değilsiniz hocam yakın bi yerdeyseniz buluşalım beraber düşünüp kafayı yiyelim
Yanlız olmamam beni sevindirdi diyemem gerçekten hepimizin adına üzülüyorum. Çevremde ailesi hastalıktan vefat edenler oluyor ne biliyim hastalanan yakınları için evini arabasını satanlar görüyorum. Çok şükür diyorum sağlığım yerinde ne borcum var ne birşeyim. Ama işte birey olarak hayata tutunmamız içinde birşeyler yapmak lazım. Bunun farkında olmak yetmiyor işte ama ben günde 8-12 saat herneyse köpek gibi çalışıp ayın sonunda asgari ücret ile dönersem bunun yolu yemeği kişisel ihtiyaçları derken ne kalacakki ne için çalışmış olcam. Kendimi döndürebilmek içinmi sadece? Bilmiyorum özellikle parasız kalınca insan ayrı bi psikolojiye giriyor.
@csharpcoder; bende 23 hocam. Sıkıntı zaten burası bu yaşta bişi olmazsa gerisi daha problem. Üsküdardayım
