hocam dediğim gibi ilaçla'da bitmiyor.Sevdiğiniz işlerle meşgul olmanız gerek,Sınırları zorlamanız gerek ! mesela bayılacağımı hissettiğim çoğu anda bile devam ettim,Eskiden çok çabuk birşeyden sıkılırdım veya o şeyi yapamadığım takdirde birdaha o işle uğraşmazdım.Ama artık herşeyin bir anda ortaya çıkmayacağını yavaş yavaş olacağını anladım veya sıkılsam bile o an o işi bırakıp dışarı çıkıyorum veya spor yapıyorum.Sonra tekrar bir zevkle o işe başlıyorum.Eskiden sabırsızlıkta nirvanadaydım.Ama sabrı ben "oyma" işinde öğrendim.Size tavsiyem sabrınızı zorlayacak fiziksel işlerle uğraşın ! Eskisi gibi atak gelmiyor mu ? geliyor ama önemsemiyorum çünkü gelip geçeceğini biliyorum Yine tedavi zamanında kendimi zorlamak ve yormak adına,ramazan ayında oruçluyken taksimden beşiktaşa yürüdüğümü biliyorum tabi bu yapılmaması gerekir ama sınırlarımı zorlamak istedim şükür hiçbirşey olmadı sadece yorgunluktan beya bi uyudum
Son birşey daha maneviyat bu kapının anahtarı gibi birşey...Anahtar varken kapıyı zorlamanın ne alemi var.
Bu arada gülmeyi unutmayın